Suya Anlattım

“Vapurda soğuk rüzgâr yüzüne çarpınca kendine geldi. Beşiktaş'ta vapurdan inenlerle beraber meydandaki kalabalığa karıştı. Şair gibi gözlerini kapattı bir an, sucuların çıngırak seslerini duymasa da vapur düdüğüne karışan arabaların gürültüsünü, hep bir telaşı olan insanların sesini dinledi. İstanbul'a ilk geldiğinde bu meydanda küçücük kaldığını zannetmişti, nokta kadar. Bir anda yok olsam kimsenin dikkatini çekmez, İstanbul eksilmez, diye düşünmüştü. İstanbul'da milyonlarca insan, milyonlarca insanda ayrı bir İstanbul vardı.” Nurhan Buhan, sade bir dille yazdığı hikâyelerinde Türkçenin gücünden yararlanarak kültürel mirası, manevi değerleri, aileyi ve kişiliğin oluşmasında annenin rolünü, giderek yalnızlaşan insanın toplumla ilişkisini titizlikle işliyor. Yaşanan değişim ve dönüşümü çocuk anlatıcının saf bakış açısından sunuyor. Ayrıntıların ustalıkla gizlendiği küçürek hikâyelerdeki anlam derinliği, okuru meraklı bir keşfe çıkarıyor. Suya Anlattım'daki her hikâyeyi zevkle, ilgiyle okuyacaksınız.