Neden Şimdi?

Bu şiir kitabı, insanın insan olarak kalabilmesine dair bir çağrıdır.
Çünkü çağımızda teknoloji büyüdükçe insanın iç dünyası biraz daha daralıyor. Yapay zekâ,
hız, hesap ve mekanikleşme; fark ettirmeden duygularımızı, doğal hâllerimizi, vicdanımızı
ve birbirimize dokunabilme yetimizi aşındırıyor. İnsan, giderek daha çok bilen; ama daha
az hisseden bir varlığa dönüşüyor.
Oysa insanı insan yapan yalnızca aklı değildir. Sevinci, hüznü, kırgınlığı, merhameti,
özlemi ve kalbidir. Bunları kaybettiğimiz gün, yalnızca duygularımızı değil; kendimizi de
kaybetmiş olacağız. Bu yüzden insani yönlerimizi, gönül değerlerimizi ve birbirimize
ulaşabilme gücümüzü korumalıyız.
Sevindiğimizi, üzüldüğümüzü, hüzünlendiğimizi, heyecanlandığımızı birbirimize aktaralım;
ruhsuzlaşmaya karşı insan kalalım. Bu sessiz eksilişe karşı şiirin hâlâ güçlü bir direnme
biçimi olduğuna inanıyorum. Çünkü bazen bir şiir, insanın içinde unuttuğu bir sesi yeniden
uyandırabilir.
Ben de bu şiirlerde yalnızca içimde kalan sesi paylaşmaya çalıştım. Herkesin
hissedebileceği ve anlayabileceği sade bir dili özellikle tercih ettim. Çünkü bazen bir şiirin
en büyük değeri, kusursuz görünmesi değil; bir insanın kalbine sessizce dokunabilmesidir.
Eğer bu satırlar okuyanların içindeki insanı biraz olsun hatırlatabilirse, benim için
yeterlidir..