Mete’nin Tuhaf Hikâyesi

Emre Aktürk’ü yeni keşfettim ve açıkçası “Ben bu ismi nasıl daha önce görmemişim?” diye düşündüm. Öğretmen olduğunu öğrenince biraz araştırmak istedim. Gitar çalmasından şarkı sözü yazmasına, diksiyon eğitiminden sinema ve tiyatroya, gezdiği ülkelerden eğitim alanındaki çalışmalarına kadar gerçekten oldukça farklı alanlarla ilgilenen, üretmeyi seven çok yönlü kaliteli biriymiş. Çocuklar için yaratıcı etkinlikler konusunda yıllardır yaptığı çalışmalar, aldığı ulusal ve küresel ödüller de ayrıca dikkatimi çekti. Sonra kitaplarını okumaya başladım. İyi ki de almışım. “Çocuk kitabı” diye başladığım hikâyelerde kendimi bir anda olayların içinde buldum. Kurgusu güçlü, hayal gücü geniş, dili akıcı… Üstelik sadece çocuklara değil, yetişkinlere de keyif verecek bir anlatımı var. Hikâyeleri, karakterleri ve hayal dünyası gerçekten çok başarılı. Kitaplarını bitirdiğimde aklımdan geçen ilk şey şuydu: “Bu kadar güzel yazan bir yazarın neden daha fazla kitabı yok?” Yeni kitaplarını gerçekten merakla bekliyorum. Ben artık takipteyim.

"Mete’nin Tuhaf Hikâyesi” sadece bir çocuk kitabı değil; 90’lı yılların o masumiyetine, mahalle sıcaklığına ve tornet seslerine açılan muazzam bir zaman makinesi! Emre Aktürk, bir öğretmenin zarafeti ve bir film yönetmeninin kurgu ustalığıyla kaleme aldığı bu eserde, biz yetişkinleri çocukluğumuzun en saf anılarıyla buluştururken, çocuklarımızı da hayal gücünün doruklarına çıkaran fantastik ve sürükleyici bir serüvene davet ediyor. Ailecek okuduğumuzda kimi zaman gözlerimizi dolduran, kimi zaman tornet yapma hayalleri kurduran bu sımsıcak hikâye; akıcı dili, içimize dokunan mesajları ve finaldeki sarsıcı ters köşesiyle bizi adeta büyüledi. "Çocuklar sınıfta ama çocuklukları kayıp!" diyen o derin sese kulak vermek, ekranların yavanlığından kaçıp gerçek arkadaşlığın ve aile bağlarının kıymetini hatırlamak isteyen her yaştan okur bu "tuhaf" ama bir o kadar bizden olan mucizevi yolculuğa mutlaka çıkmalı; kesinlikle okuyun, okuttun!